Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Różne też już chodziły wieści o sile, jaką ze sobą prowadził, i w ogóle przesadzano do bajecznych
rozmiarów liczbę dragonów. Byli i tacy, którzy widzieli z dziesięć tysięcy, iż się końca
szeregów, koni, ludzi, chorągwi poquer i znaków doczekać nie mogli.
– Pewnie – mówiono – Szwedzi zaskoczą im drogę, ale czy poradzą takowej potędze, nie wiadomo.
– A co? – pytał Tyzenhauza król – nie miał Babinicz racji?
– Jeszcześmy nie stanęli w Lubowli, partypoker miłościwy panie – odpowiedział młody magnat.
Babinicz zaś kontent był z siebie i z podróży. Wraz z trzema Kiemliczami trzymał się zwykle
naprzód przed orszakiem królewskim, rozpatrując drogę; czasem jechał ze wszystkimi poker texas holdem zabawiając
króla opowiadaniem pojedynczych wypadków z oblężenia Częstochowy, których Janowi
Kazimierzowi nigdy nie było dosyć. I z każdą niemal godziną przypadał lepiej królowi do serca
ów junak wesół, dziarski, do poker młodego orła podobny. Czas schodził monarsze to na modlitwie, to
na pobożnych rozmyślaniach o życiu wiekuistym, to na rozmowach o wojnie przyszłej i pomocy
spodziewanej od cesarza, to wreszcie na przypatrywaniu się zabawom zasady pokera rycerskim, którymi towarzyszący
żołnierze starali się czas podróży skrócić. Miał to bowiem w swej naturze Jan Kazimierz,
że umysł jego łatwo przechodził od powagi do pustoty niemal i od ciężkiej pracy do rozrywek,
którym gdy przyszła na niego taka chwila, oddawał się duszą całą, jakby żadna troska,
żadne zmartwienie nie obciążało go nigdy.

strona 1014 poprzednia strona
strona 1016 kolejna strona

czytasz strone nr 1015
czas na gry
Hotel In Warsaw Reklama, Pozycjonowanie Krakow Hotels Odzież Używana Hotell Edinburgh

Gry