Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Popisywali się tedy żołnierze, czym który umiał; młodzi Kiemlicze, Kosma i Damian, bawili
króla swymi ogromnymi i niezgrabnymi postawami i łamaniem podków jako trzcin, on zaś kazał
im za każdą po talarze dawać, poquer texas holdem chociaż w sakwach dość było pusto, bo wszystkie pieniądze, nawet
klejnoty i „parafanały” królowej poszły na wojsko.
Pan Andrzej popisywał się rzucaniem ciężkiego obuszka, który tak silnie w górę puszczał, że
prawie mistrzostwa świata go widać nie było, a on nadlatywał koniem i chwytał go w lot za rękojeść. Król na ów
widok aż w ręce klaskał.
– Widziałem – mówił – jak to pan Słuszka, brat pani podkanclerzyny, czynił, ale i on nie
miotał przez celebrities nude pół tak wysoko.
– U nas to we zwyczaju na Litwie – odpowiedział pan Andrzej – a gdy się człek z dzieciństwa
wprawia, to i do biegłości dojdzie.
– Skądże to masz tę kresę przez gębę? – spytał pewnego razu król pokazując www.bwin.com na bliznę Kmicica.
– Dobrze cię ktoś szablą przejechał.
– To nie od szabli, miłościwy panie, jedno od kuli. Strzelono do mnie, lufę mi do gęby przyłożywszy.
– Nieprzyjaciel czyli swój?
– Swój, ale nieprzyjaciel, manradyna którego do porachunku jeszcze wezwę, i póki się to nie stanie, mówić
mi się o tym nie godzi.
– Takiżeś to zawzięty?
– Nie mam ja żadnej zawziętości, miłościwy panie, bo oto na łbie głębszą jeszcze szczerbę od
szabli noszę, którą szczerbą mało dusza ze mnie nie uszła, ale że mi ją zacny człowiek uczynił,
przeto urazy do niego nie żywię.

strona 1015 poprzednia strona
strona 1017 kolejna strona

czytasz strone nr 1016
czas na gry
Albergo Ginevra Bingo Removals Wymiana Linków San Andreas Multiplayer

Gry