Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Krzyk rozpaczy wydobył się z piersi pana Tyzenhauza.
– To zmowa! – rzekł – zdrajcy znać dadzą! Mości królu, ratuj się, póki czas, bo i wąwóz
wkrótce nieprzyjaciel zamknie! Mości królu, ratuj się! nazad! nazad!
włoska – Wracajmy, wracajmy! – zawołali jednogłośnie biskupi i dygnitarze.
Lecz Jan Kazimierz zniecierpliwił się, z ócz poczęły iść mu błyskawice, nagle wydobył szpadę
z pochwy i zawołał:
– Nie daj Bóg, abym z własnej fryzury ziemi drugi raz miał uchodzić! Niech się stanie, co ma być,
dosyć mi tego!
I spiął konia ostrogami, aby ruszyć naprzód, lecz sam nuncjusz pochwycił za lejce.
– Wasza królewska mość – rzekł z powagą – losy ojczyzny fantastyka i Kościoła katolickiego dźwigasz
na sobie, więc ci nie wolno osoby swej narażać.
– Nie wolno! – powtórzyli biskupi.
– Nie wrócę na Śląsk, tak mi dopomóż święty Krzyż! – odpowiedział Jan Kazimierz.
– Miłościwy amy winehouse panie! wysłuchaj próśb twych poddanych! – rzekł składając ręce kasztelan sandomierski.
– Jeżeli żadną miarą nie chcesz do cesarskich krajów się nakłonić, to nawróćmy
przynajmniej z tego miejsca i ku granicy węgierskiej polska się skierujmy albo przejdźmy nazad ów
wąwóz, aby nam powrotu nie przecięto. Tam czekać będziem. W razie nadejścia nieprzyjaciela
w koniach ratunek zostanie, ale przynajmniej nas jako w pułapce nie zamkną.
– Niechże i tak będzie – rzekł łagodniej król. – Nie odrzucam ja rozumnej rady, ale na tułactwo
drugi raz nie pójdę.

strona 1025 poprzednia strona
strona 1027 kolejna strona

czytasz strone nr 1026
czas na gry
Albergo Mestre Linen Hire Imprezy Integracyjne Krakow Hotels Compensation

Gry