Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Znajdowano jednak wszędy pewnych przewodników, którym dość było powiedzieć, że prowadzą
biskupów i panów pragnących się szwedzkiej ręki uchronić. Prowadzili ich więc wśród
śniegów, skał, wichrów i przełęczy, katalog stron sobie tylko znanymi „pyrciami”, przez miejsca tak niedostępne,
że – rzekłbyś – i ptak nie mógłby przez nie przelecieć.
Nieraz król i dostojnicy mieli chmury pod nogami, a jeżeli chmur nie było, to wzrok ich leciał
ślub w bezbrzeżną, białymi śniegami okrytą przestrzeń, która tak wydawała się szeroką, jak kraj cały
szeroki; nieraz zapuszczali się w gardziele górskie, ciemne prawie, śniegami przysłonięte, w
których chyba tylko poker zwierz dziki mógł mieć legowiska. Lecz omijano dostępne dla nieprzyjaciela
miejsca, skracano drogę, i bywało że osada jaka, do której ledwie za pół dnia spodziewano
się dostać, pojawiała się nagle pod nogami, hilton paris a w niej spoczynek czekał i gościnność, choć w kurnej
chacie, w zadymionej świetlicy.
Król był ciągle wesół, innym odwagi do znoszenia nadzwyczajnych trudów dodawał i uręczał,
że takimi drogami się przebierając, multilotek pewno równie szczęśliwie jak niespodzianie do Lubowli
się dostaną.
– Pan marszałek, ani się spodziewa, kiedy mu na kark spadniem! – powtarzał ciągle.
A nuncjusz odpowiadał:
– Czymże był powrót Ksenofonta w porównaniu z tą naszą podróżą w chmurach?
– Im wyżej się wzniesiem, tym szwedzka fortuna upadnie niżej – twierdził król.

strona 1033 poprzednia strona
strona 1035 kolejna strona

czytasz strone nr 1034
czas na gry
Książki Projekty Domów Kostka Granitowa Hotel Granada Schornsteine

Gry