Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Zdumieli się wszyscy; król zaś rzekł:
– Panie marszałku, szkoda nam nie kielicha, ale głowy... Siła nam na niej zależy!
– Za nic mi skarby i klejnoty! – zawołał marszałek – gdy mam honor waszą królewską mość
w domu pronosticos de futbol moim przyjmować. Vivat Joannes Casimirus rex!
Tu kredencerz podał mu drugi kielich.
– Vivat! vivat! vivat! – brzmiało ciągle i bez ustanku.
Dźwięk rozbijanego szkła mieszał się z okrzykami. Tylko biskupi nie poszli śladem poker marszałka,
bo powaga duchowna broniła.
Lecz nuncjusz papieski, nieświadom owego zwyczaju tłuczenia szkła o głowy, pochylił się do
siedzącego obok księdza biskupa poznańskiego i rzekł:
– Dla Boga! zdumienie mnie ogarnia... pewne typy Toż w skarbie waszym pustki, a za taki jeden kielich
można by dwa słuszne regimenty wojska wystawić i utrzymać!
– Tak u nas zawsze – odrzekł kiwając głową ksiądz biskup poznański – kiedy ochota w sercach
wzbierze, to i suczki miary w niczym nie masz.
Jakoż ochota coraz była większa. Przy końcu uczty jaskrawa łuna uderzyła w okna zamku.
– Co to jest? – spytał król.
– Miłościwy panie! Proszę na widowisko! – rzekł marszałek.
I chwiejąc się bambapoker nieco, prowadził pana do okna. Tam cudny widok uderzył ich oczy. Dziedziniec
oświecony był jak w dzień. Kilkadziesiąt beczek ze smołą rzucało jasnożółte blaski na bruk
wyprzątnięty ze śniegu i wysypany igłami świerków górskich. Gdzieniegdzie paliły się i kufy
okowity, rzucające światło błękitne; do niektórych sól wsypywano, by świeciły czerwono.

strona 1059 poprzednia strona
strona 1061 kolejna strona

czytasz strone nr 1060
czas na gry
Hotel Stuttgart Poznan Hotels Hotel Cordoba Portfele Hotel Essen

Gry