Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Oj, daleko! niewarta ta sprawa zachodu, ile że tamte kraje pod nieprzyjacielem.
– Jak nieprzyjaciół wyżeniem, to do majętności dojdziem. Ale Podbipiętowie mają swoje
majętności i w innych stronach, a na Żmudzi www.bwin bardzo znaczne, wiem o tym dobrze, bo mam też i
tam kawał ziemi.
– Widzę, że i waszmościna substancja nie torba sieczki?
– Nic to teraz nie przynosi. Ale cudzego mi nie trzeba.
– Poradźże mi waszmość, jak by jednoręki bandyta dziewczynę na nogi postawić?
Kmicic rozśmiał się.
– Wolę o tym radzić niż o czym innym. Najlepiej do pana Sapiehy się udać. Byle sprawę
wziął do serca, to jako wojewoda witebski i najznamienitsza na Litwie persona, Football predictions siła mógłby
wskórać.
– Mógłby awizy do trybunałów rozesłać, że to testamentem Borzobohatej zapisano, aby dalsi
krewni nie szarpali.
– Tak jest. Ale trybunałów teraz nie masz, a pan Sapieha co innego też ma na meble głowie.
– Można by dziewczynę w ręce mu i w opiekę oddać. Mając na oczach, prędzej by dla niej co
uczynił.
Kmicic spojrzał ze zdziwieniem na pana starostę.
„Co on w tym ma, że się chce jej stąd pozbyć?” – pomyślał.
suknie ślubne Starosta zaś mówił dalej:
– Trudno, aby w obozie w namiocie pana wojewody witebskiego mieszkała, ale mogłaby przy
córkach wojewodzińskich zostawać.
„Nie rozumiem! – pomyślał Kmicic – zaliby on naprawdę chciał jej być tylko opiekunem?”
– W tym jeno trudność, jak by ją w tamte strony w dzisiejszych niespokojnych czasiech wysłać.

strona 1174 poprzednia strona
strona 1176 kolejna strona

czytasz strone nr 1175
czas na gry
Web Design Pobierowo Kamine Hotel Dusseldorf Nieruchomości Kraków

Gry