Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Księży źrebiec trzylatek, który
dotąd chadzał spokojnie po gródzi, naciskany przez konie, nie mogąc się wyrwać ze
skrzętu, rzekłbyś: wściekł się jak i pan jego; więc ze stulonymi uszyma, z oczami
wyszłymi na wierzch głowy, z najeżoną grzywą parł naprzód, kąsał, wierzgał, Liga fantastica chłopak zaś
szablą, jak cepem, machał na oślep, w prawo, w lewo, od ucha; płowa czupryna spłynęła
mu krwią, ostrza rapierów podziurawiły mu ramiona i uda; twarz miał pociętą, lecz owe
rany podniecały go tylko. Bił się w zapamiętaniu, jak człowiek, który o własnym życiu
liga typerów ! zdesperował i pragnie tylko pomścić śmierć swoją.
Tymczasem jednak zastęp szwedzki zmniejszał się jak kupa śniegu, którą polewają ze
wszystkich stron ukropem. Wreszcie koło królewskiego sztandaru została się tylko
kilkunastu. Mrowie polskie pokryło ich zupełnie, a oni gry kody umierali ponuro, z zaciśniętymi
zębami; żaden rąk nie wyciągnął, żaden nie zawołał o litość.
Wtem w zamęcie rozległy się głosy:
- Chorągiew brać! chorągiew!
Usłyszawszy to pachoł żgnął sztychem źrebca i rzucił się jak płomień naprzód, gdy zaś
każdy z rajtarów stojących gry planszowe przy sztandarze miał na sobie dwóch lub trzech jeźdźców polskich,
chłopak chlasnął chorążego szablą przez gębę, a ten ręce rozkrzyżował i pochylił sie
twarzą na grzywę końską.
Błękitny sztandar upadł z nim razem.
Najbliższy rajtar, krzyknąwszy okropnie, chwycił natychmiast zasady pokera za drzewce, zaś chłopak
ujął za płachtę, szarpnął, oddarł w mgnieniu oka, zwinął ją w kłąb i przyciskając obu
rękoma do piersi, począł wrzeszczeć wniebogłosy:
- Mam, nie dam! Mam, nie dam!
Ostatni pozostali rajtarowie rzucili się na niego z wściekłością, jeden pchnął go jeszcze
przez chorągiew i przeszył mu ramię, lecz w tej chwili rozniesiono wszystkich na szablach
w puch.

strona 1349 poprzednia strona
strona 1351 kolejna strona

czytasz strone nr 1350
czas na gry
Kurtyny Powietrzne Online Bingo Napisy Opolskie Schody

Gry