Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Chwała Bogu!
- Nie wiem, czyli król zechce go oddać - odrzekł Sadowski.
- O! a czemu to?
- Bo go sobie wielce upodobał. Poznał go zaraz, że to ten sam jest, któren na niego w
rudnickiej sprawie tak typy bukmacherskie nastawał. Za boki braliśmy się słuchając odpowiedzi jeńca. Pyta
król: „Coś sobie do mnie upatrzył?”, a ów rzecze: „Ślubowałem!” Więc król znów: „To i
dalej będziesz następował?” „A jakże!” - powiada szlachcic. zasady pokera Król począł się śmiać:
„Wyrzecz się ślubu, daruję cię zdrowiem i wolnością.” „Nie może być!” „Czemu?” „Boby
mnie wuj za kpa ogłosił!” „A takżeś to ufny, żebyś na pojedynkę dał mi rady?” „Ja bym i
pięckiu stare gry takim dał rady!” Więc król jeszcze: „I śmiesz na majestat rękę podnosić?”. Ów
zaś: „Bo wiara paskudna!” Tłumaczyliśmy królowi każde słowo, a on coraz był weselszy i
coraz to powtarzał: „Udał mi się ten towarzysz!” damenschuhe Dopieroż chcąc wiedzieć, czy go naprawdę
taki osiłek gonił, kazał wybrać dwunastu co najtęższych chłopów między gwardią i
kolejno im się z jeńcem pasować. Ale to żyłowaty jakiś kawaler! W chwili gdym odjeżdżał,
znane dziesięciu już rozciągnął jednego po drugim, a żaden nie mógł wstać o swej mocy.
Przyjedziemy właśnie na koniec tej uciechy.
- Poznaję Rocha! Moja krew! - zawołał Zagłoba. - Damy za niego choćby trzech
znacznych oficerów.
- Pod dobry humor królowi traficie - odrzekł Sadowski - co teraz rzadko sie zdarza.

strona 1374 poprzednia strona
strona 1376 kolejna strona

czytasz strone nr 1375
czas na gry
Transport Szwecja Materac Transport Krajowy Olimp Caravans

Gry