Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Niektórzy sarkali
na to, inni radzi byli, że Radziwiłłowie zginą. Sakowicz za księcia sprawy publiczne odrabiał
i na listy odpowiadał, i z posłami się naradzał, książę zaś jedynie na to koncept wysilał,
żeby totolotek ułożyć jakowąś zabawę albo konną kawalkadę, albo polowanie. Pieniędzmi - on,
skąpiec - na wszystkie strony sypał, lasy kazał na mile całe wycinać, by panna z okien
miała prospekt lepszy, słowem, że naprawdę kwiaty włoska jej pod nogi sypał i tak ją przyjmował,
że gdyby była królewną szwedzką, nic by lepszego nie wymyślił. Żałowało ją z tego
powodu wielu, bo mówiono: „Wszystko to na jej zgubę, ożenić się książę nie ożeni, a
niech betfair ! ją jeno za serce chwyci, to ją, dokąd chce, doprowadzi”. Aleć się pokazało, że to nie
taka panna, którą by można doprowadzić tam, gdzie cnota nie chodzi. Oho!
- A co? - zawołał zrywając się Kmicic. - Wiem ci ja zakłady to lepiej od innych!
- Jakże panna Billewiczówna owe królewskie hołdy przyjmowała? - spytał Wołodyjowski.
- Z początku z uprzejmą twarzą, lubo była widać po niej, że jakowyś żal w sercu nosi.
Bywała na łowach, bwin na maszkarach i kawalkadach, i turniejach, myśląc ponoć, że to zwykły
dworski u księcia obyczaj. Aleć wprędce się spostrzegła, że to wszystko dla niej. Raz się
trafiło, że książę, wysiliwszy już koncept na rozmaite widowiska, zapragnął pannie konterfekt
wojny pokazać: zapalono tedy osadę blisko Taurogów, piechota broniła, książę szturmował.

strona 1464 poprzednia strona
strona 1466 kolejna strona

czytasz strone nr 1465
czas na gry
Lighting Łysienie Kostka Granitowa Agencja Hostess Second Hand

Gry