Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Nagle kilkadziesiąt tysięcy
szabel zabłysło w słońcu.
- Co to jest? co to znaczy? - spytał powtórnie król.
Nikt nie umiał mu odpowiedzieć.
- Wtem Wołodyjowski stojący w pobliżu przy panu Sapieże zakrzyknął:
tanie dywany - To pan Zagłoba!
Wołodyjowski odgadł. Jak tylko bowiem warunki kapitulacji zostały ogłoszone i doszły
do uszu pana Zagłoby, stary szlachcic wpadł w gniew tak straszny, że mowa była mu przez
jakiś czas odjętą. vida-guerra Przyszedłszy do siebie, zaczął od tego, iż wskoczył między szeregi pospolitego
ruszenia i począł burzyć umysły. Słuchano go chętnie, bo wszystkim się zdało, że
za tyle męstwa, za tyle trudów, za tyle krwi wylanej quiniela pod murami Warszawy lepszą powinni
mieć nad nieprzyjacielem zemstę. Otaczały więc Zagłobę potężne koła niesfornej i
burzliwej szlachty, a on całymi garściami rzucał rozżarzone węgle na prochy i wymową
rozdmuchiwał gry coraz większy pożar, który tym łatwiej ogarniał głowy, że już i tak dymiły
od zwykłych po zwycięstwie libacji.
- Mości panowie! - mówił Zagłoba. - Oto te stare ręce pięćdziesiąt lat już pracują dla
ojczyzny, pięćdziesiąt filmy erotyczne lat przelewały krew nieprzyjacielską przy wszystkich ścianach
Rzeczypospolitej, teraz zasię - mam świadków! - one to pałac Kazanowskich i kościół
bernardyński zdobyły! A kiedy, mości panowie, Szwedzi stracili otuchę, kiedy na kapitulację
się zgodzili? - oto wówczas, gdyśmy armaty od Bernardynów na Stare Miasto wyrychtowali.

strona 1489 poprzednia strona
strona 1491 kolejna strona

czytasz strone nr 1490
czas na gry
Mieszkania Wrocław Kurtyny Wizytówki Warsaw Hotels Hotel Cordoba

Gry