Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Trudno było wspomnieć komuś o nim, by jednocześnie o niej nie
wspomniał. Myślom samej Oleńki Bogusław narzucał się z siłą nieprzepartą. Każda chwila
dnia była obrachowana na to, by czas potężniał.
Wieczorem, reguły pokera po igrzyskach, pokoje płonęły od lamp różnokolorowych, rzucających
blaski tajemnicze a słodkie, jakoby z krainy snów rozkosznych na jawę przeniesione; upajające
wschodnie wonie przesycały powietrze, ciche dźwięki zakłady niewidzialnych harf, lutni i
innych instrumentów pieściły uszy, a wśród tych aromatów, świateł, dźwięków chodził on,
w glorii powszechnych uwielbień, niby zaczarowany królewicz z bajki, młody, piękny,
rycerski, marta wiśniewska świecący jak słońce od klejnotów, a jako pasterz rozkochany...
Jakaż dziewczyna mogła się oprzeć tym urokom?... A unikać młodego księcia nie było
możności żyjąc z nim pod jednym dachem i korzystając z jego gościnności, gambling affiliates którą aczkolwiek
przemoca narzucił, jednakże szczerze i prawdziwie po pańsku wypełniał. Przy tym
Oleńka udała się bez niecheci do Taurogów, bo je wolała od ohydnych Kiejdan, również
jak wolała rycerskiego Bogusława, mecze który udawał przed nią miłość do opuszczonego króla i
ojczyzny, od jawnego zdrajcy Janusza. Owszem, w początkach swego pobytu w Taurogach,
pełna była przyjaznych uczuć dla młodego księcia, a spostrzegłszy wkrótce, jak
dalece i on stara się o jej przyjaźń, używała nieraz swego wpływu, aby ludziom dobrze
czynić.

strona 1504 poprzednia strona
strona 1506 kolejna strona

czytasz strone nr 1505
czas na gry
0844 Łóżka Do Masażu Notebooki Acer Opolskie Stojaki Reklamowe

Gry