Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

- Dziękuję, panie kawalerze - rzekła wyciągnąwszy doń rękę.
Oficer nie odwracając się zaczął cofać się ku drzwiom.
Nagle na twarzy jej pojawiły się lekkie rumieńce, zawahała się przez chwilę, nareszcie
rzekła:
bwin - Słowo jeszcze, panie kawalerze.
- Każde jest dla mnie łaską...
- Waćpan znaleś pana... Andrzeja Kmicica...
- Tak jest, pani... z Kiejdan. Ostatni raz widziałem go w Pilwiszkach, gdyśmy z Podlasia
w te strony Punters league ciągnęli.
- Czy prawda?... czy prawdę książę powiedział, iż mu się pan Kmicic ofiarował na
osobę króla polskiego targnąć?...
- Nie wiem, pani... Wiadomo mi jeno, iż się w Pilwiszkach ze sobą naradzali, za czym
bwin książę odjechał z nim w lasy i tak długo nie wracał, że Paterson począł się bać i wysłał
wojsko na spotkanie. Ja właśnie prowadziłem ten oddział. Spotkaliśmy księcia, gdy już
wracał. Uważałem, że był zalterowan bardzo, poker texas holdem jakby wielkie wzruszenie duszy przebył.
Rozmawiał też sam z sobą, co mu się nigdy nie zdarza. Słyszałem też, jako rzekł: „Diabeł
by się na to porwał...”. Zresztą nic więcej nie wiem... Jeno później, gdy książę wspomniał
znane o tym, z czym mu się pan Kmicic ofiarował, pomyślałem sobie: jeśli to było, to wtedy być
musiało.
Billewiczówna zacisnęła wargi.
- Dziękuję - rzekła.
I po chwili została sama.
Myśl ucieczki opanowała ją zupełnie. Za wszelką cenę postanowiła wyrwać się z tych
ohydnych miejsc i spod władzy tego zdradzieckiego księcia.

strona 1514 poprzednia strona
strona 1516 kolejna strona

czytasz strone nr 1515
czas na gry
Drzwi Warszawa Nieruchomości Tooth Whitening Odzież Ciążowa Biuro Rachunkowe Warszawa

Gry