Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Inaczej groziła sroga zguba nawet od swoich. Towarzystwo cudzoziemskich oficerów
nie tylko nie stanowiłoby obrony, ale powiększało jeszcze niebezpieczeństwo, lud bowiem
prosty tak strasznie był na cudzoziemców zawzięty, hiszpańska że każdego, kto polskich szat nie nosił,
mordował bez miłosierdzia. Polscy bowiem dygnitarze noszący obie suknie, nie mówiąc o
dyplomatach austriackich i francuskich, nie mogli podróżować inaczej, chyba pod osłoną
potężnych celebrities nude oddziałów wojskowych.
- Waćpaństwo mi wierzcie, bom ja przejechała cały kraj - mówiła Anusia - w pierwszej
lepszej wsi, w pierwszym lepszym lesie grasanci wymordują nas, nim spytają, ktośmy
tacy. Nie można inaczej uciekać, nellyfurtado jeno do wojsk.
- Ba, będę miał własną partię.
- Nim ją waćpan zbierzesz, nim do znajomej wsi dojedziesz, szyję stracisz.
- Wieści o księciu Bogusławie powinny wkrótce nadejść.
- Panu Braunowi kazałam, by zaraz mi wszystko kasyno donosił.
Braun jednak przez długi czas nic jej nie donosił.
Ketling natomiast począł odwiedzać Oleńkę, bo pierwsza, spotkawszy go pewnego
dnia, wyciągnęła doń rękę. Młody oficer źle wróżył z tej głuchej ciszy. Wedle niego, titan poker książę,
ze względu na elektora i Szwedów, nie zamilczałby o najmniejszym powodzeniu i raczej
by je przesadzał, aniżeli milczeniem znaczenie rzeczywistych przewag osłabiał.
- Nie przypuszczam, żeby miał być już zniesiony ze szczętem - mówił młody oficer -
ale pewnie znajduje się w ciężkim położeniu, z którego wyjście znaleźć trudno.

strona 1580 poprzednia strona
strona 1582 kolejna strona

czytasz strone nr 1581
czas na gry
Torebki Tooth Whitening Warsaw Hotel Linen Hire Szkolenia Łódź

Gry