Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Dalej, na mokrej łące, przednia straż Duglasowa
spostrzegła mnóstwo wycisków ciężkich rajtarskich koni, na brzegu zaś ślady tatarskich
bachmatów; jeszcze dalej leżało padło jednego konia, z którego wilcy świeżo wyciągnęli
sportingbet wnętrzności. O staję stamtąd znaleziono strzałę tatarską bez grotu, ale z całkowitą
brzechwą i bełtem. Widocznie Bogusław cofał się, a Babinicz szedł za nim.
Duglas zrozumiał, że musiało zajść coś niezwykłego.
Lecz co? darmowa treść Na to nie było odpowiedzi. Duglas zamyślił się. Nagle zadumę przerwał mu
oficer z przedniej straży.
- Wasza dostojność! - rzekł. - Przez zarośla widać o staję kilku ludzi w kupie. Nie ruszaja
się, jakby wartownicy. Wstrzymałem poker straż, by waszej dostojności o tym donieść.
- Jezdni czy piesi? - spytał Duglas.
- Piesi, jest ich czterech czy pięciu w kupie, dobrze policzyć nie można, bo gałęzie zasłaniają.
Ale migają się zółto, jakby nasi muszkietnicy.
gry do ściągnięcia Duglas ścisnął kolanami konia, szybko popędził do pierwszej straży i ruszył z nią naprzód.
Przez rzednące zarośla w dalszym głębokim lesie widać było grupę żołnierzy zupełnie
nieruchomą, stojącą pod drzewem.
- Nasi, nasi! kulki - rzekł Duglas. - Książę musi być w pobliżu.
- Dziw! - ozwał się po chwili oficer - stoją na warcie i żaden się nie ozwie, choć hałaśliwie
idziemy.
Wtem zarośla skończyły się i odsłonił się las niepodszyty.
Wówczas nadjeżdżający ujrzeli czterech ludzi stojących w kupie, tuż jeden obok drugiego,
jakby patrzyli czegoś w ziemię.

strona 1624 poprzednia strona
strona 1626 kolejna strona

czytasz strone nr 1625
czas na gry
Home Insurance Prom Dresses Techno Compensation Implanty

Gry