Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Niebożęta! – mówił Kmicic idąc za swoją myślą – gdym teraz oto w gorączce leżał, co wieczora
wchodzili tymi oto drzwiami z tamtej izby... Widziałem ich koło łoża, jako na jawie, sinych,
zbitych, a ciągle jęczeli: typowanie „Jędruś! daj na mszę za nasze dusze, bo męki cierpimy!” To mówię waści,
włosy mi na głowie powstawały, bo i siarką od nich w izbie pachniało... Na mszę już tlałem, oby
im to co pomogło!
Nastała chwila milczenia.
www.bwin – A co do raptu – mówił dalej Kmicic – waćpanu o tym nikt nie mógł powiedzieć, że ona ocaliła
mi wprawdzie życie, gdy mnie szlachta ścigała, ale potem kazała iść precz i nie pokazywać się na
oczy. Co mi wówczas pozostało?!
bukmacher – Zawszeć to tatarski był sposób.
– Chyba waćpan nie wiesz, co jest afekt i do jakiej desperacji człowiek przyjść może, gdy to, co
najwięcej umiłował, utraci.
– Ja nie wiem, co jest afekt? – zakrzyknął z oburzeniem znane nago pan Wołodyjowski. – Od czasu jak szablę
począłem nosić, zawsze byłem zakochany... Prawda, że się subiectum zmieniało, bo nigdy mi
wzajemnością nie wypłacono. Gdyby nie to, nie byłoby wierniejszego nade mnie Troiła.
bwin – Taki tam i afekt, gdy się subiectum zmienia! – rzekł Kmicic.
– Tedy waści powiem co innego, na co własnymi oczyma patrzyłem. Oto pierwszego czasu
chmielnicczyzny Bohun, ten sam, któren dziś po Chmielnickim największą cieszy się między kozactwam
powagą, porwał Skrzetuskiemu umiłowaną nad wszystko dziewkę, kniaziównę Kurcewiczównę.

strona 164 poprzednia strona
strona 166 kolejna strona

czytasz strone nr 165
czas na gry
Warsaw Hotels Katalog Dining Room Furniture Apartamenty w Zakopanem Rusztowania

Gry