Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

To był dopiero afekt! Całe wojsko płakało widząc Skrzetuskiego desperację, bo mu broda
w dwudziestym którymś roku życia zbielała, a on, zgadnij waść, co uczynił?
– Skąd mam wiedzieć!
– Oto, że ojczyzna stare gry strategiczne była w potrzebie, w poniżeniu, że okrutny Chmielnicki tryumfował, więc on
wcale nie poszedł dziewki szukać. Boleść Bogu ofiarował i bił się we wszystkich bitwach pod księciem
Jeremim, aż pod Zbarażem tak kelleyhazell nadzwyczajną chwałą się okrył, że dziś imię jego wszyscy ze
czcią powtarzają. Przyłóżże waćpan teraz jego uczynek do swojego i poznaj różnicę.
Kmicic milczał i gryzł wąsy, Wołodyjowski mówił dalej:
– Toteż darmowa treść Skrzetuskiego Bóg wynagrodził i dziewkę mu oddał. Zaraz po Zbarażu się pobrali i już
troje dzieci spłodzili, chociaż on służyć nie przstał. A waszmość zamieszki czyniąc pomagałeś tym
samym nieprzyjacielowi celeb poker i małoś żywota nie utracił, nie mówiąc o tym, że przed paru dniami mogłeś
pannę na zawsze utracić.
– Jakim sposobem? – rzekł siadając na łóżku Kmicic – co się z nią działo?
– Nic się z nią nie działo, gry online jeno znalazł się mąż, któren ją o rękę prosił i za żonę chciał pojąć.
Kmicic pobladł bardzo, zapadnięte jego oczy poczęły ciskać płomienie. Chciał wstać, zerwał się
nawet na chwilę i zakrzyknął:
– Kto był ten wraży syn? Na żywy Bóg, mów waszmość!
– Ja – rzekł pan Wołodyjowski.
– Waćpan? waćpan? – pytał ze zdumieniem Kmicic.

strona 165 poprzednia strona
strona 167 kolejna strona

czytasz strone nr 166
czas na gry
Promocja Stron Linki Stałe 0844 Handbags Kasy Fiskalne

Gry