Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Za mną! – skomenderował pan Andrzej.
I ścisnąwszy konia ostrogami, ruszył w skok z miejsca ku rzece. Nim jedno strzelenie z
łuku przebiegli, konie już wzięły pęd największy i biegły ze stulonymi uszami, betandwin wyciągnięte
jako charty. Jeźdźcy pochyleni na karkach, wyjąc, smagali jeszcze rumaki, które już
ziemi zdawały się nie tykać; tymże impetem wpadli w rzekę, która ich nie wstrzymała, bo
trafili na obszerny Nicole Scherzinger bród, zupełnie płytki i piaszczysty; dopadli drugiego brzegu i skoczyli
ławą dalej.
Widząc to pułk pancernej rajtarii ruszył ku nim, z początku stępą, potem rysią i nie
szedł prędzej, tylko gdy wataha zbliżyła poradnik się już na dwadzieścia kroków, rozległa się komenda:
Feuer! – i tysiące ramion, zbrojnych w pistolety, wyciągnęło się ku nadbiegającym.
Wstęga dymu przeleciała z jednego końca szeregu w drugi, potem dwie ławy Ringe jeźdźców
i koni uderzyły o siebie z łoskotem. Konie wspięły się w pierwszym uderzeniu; nad głowami
walczących zamigotały przez całą długość linii szable, jakby wąż błyskawiczny
przeleciał z końca w koniec. poker texas holdem Złowrogi dźwięk żelaza o hełmy i pancerze dosłyszano aż na
drugiej stronie rzeki. Zdało się, że to w kuźnicach młoty biją w stalowe blachy.
Linia wygięła się w jednej chwili w półksiężyc, bo gdy środek rajtarii ustąpił, zepchnięty
pierwszym natarciem, skrzydła, na które mniejszy impet przyszedł, stały ciągle na
miejscu.

strona 1664 poprzednia strona
strona 1666 kolejna strona

czytasz strone nr 1665
czas na gry
Pozycjonowanie Flyer Printing Schody Hotele Geoma.pl

Gry