Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Po uderzeniu na czerwonych dragonów ludzie
jego cięli się z nimi, ostatka sił dobywając; lecz tchu już brakło im w piersiach, zmachane
ręce mdlały, trup padał coraz gęściej i tylko nadzieja, że odsiecz zza rzeki manradyna przyjdzie lada
chwila, podtrzymywała w nich jeszcze ducha.
Tymczasem upłynęło pół godziny i okrzyk „bij!” nie dawał się słyszeć; natomiast czerwonym
dragonom skoczył na odsiecz Bogusławowy pułk ciężkiej jazdy.
modelki „Śmierć idzie!” – pomyślał Kmicic widząc ich zajeżdżających z boku.
Lecz był to żołnierz, który do ostatniej chwili nie wątpił nigdy nie tylko o swoim życiu,
ale i o wygranej. Długa i hazardowna praktyka dała mu mecz także wielką znajomość wojny:
więc nie tak szybko wieczorna błyskawica zapala się i gaśnie, jak Kmicicowi mignęła w
głowie myśl następująca:
„Widocznie przez bród do nieprzyjaciela przedostać się nie mogą, a broń skoro nie mogą, to
im go podprowadzę...”
Więc, że pułk Bogusławowy nie był już dalej jak o sto kroków, a idąc całym pędem, lada
chwila mógł uderzyć i roznieść jego Tatarów, pan Andrzej podniósł piszczałkę do www.bwin ust i
świsnął tak przeraźliwie, że aż najbliższe konie dragońskie osadziły się na zadach.
Świst powtórzyły natychmiast inne piszczałki starszyzny tatarskiej i nie tak prędko wicher
zakręca piaskiem, jak prędko cały czambuł zwrócił konie do ucieczki.
Niedobitki rajtarii, czerwona dragonia i pułk Bogusławowy kopnęły się za nimi z kopyta.

strona 1669 poprzednia strona
strona 1671 kolejna strona

czytasz strone nr 1670
czas na gry
Poker Unlock Mobile Phone Deweloperzy Zielona Góra Stojaki Reklamowe Torebki

Gry