Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

W jednym miejscu tylko była wydeptana droga do płaskiego brzegu, przez który
przepędzano bydło do boru.
Pan Tomasz coraz częściej jakoś jął się oglądać w tamtą stronę.
Naraz, między przejrzystą, bo pozbawioną już liści wierzbinową gęstwą, ujrzał przy zorzy
wieczornej połyskującą broń i czarniawą chmurę żołnierstwa.
„Babinicz nadchodzi!” – pomyślał.
Lecz w tej chwili przypadł do niego pan Chrząstowski, który szwadronem jazdy dowodził.
– Od rzeki szwedzką piechotę widać! – krzyknął w przerażeniu.
– Zdrada jakowaś! – zawołał pan Tomasz. – Na rany Chrystusa! skoczże waść ze swoim
szwadronem na tę piechotę; inaczej w bok nam przyjdzie!
zakłady bukmacherskie – Siła wielka! – odrzekł pan Chrząstowski.
– Wesprzyjcie ją choć na godzinę, my zaś będziem się w tył ku lasom salwować.
Pan Chrząstowski skoczył i wkrótce ruszył błoniem na czele dwustu ludzi, co widząc
nieprzyjacielska nude celebrities piechota poczęła się szybko formować w gąszczach na przyjęcie nieprzyjaciela;
po chwili szwadron rozpuścił konie, a zaś z wierzbinowych krzów zagrzmiała
muszkietowa palba.
Miecznik zwątpił już nie tylko o zwycięstwie, blog27 ale nawet o ocaleniu własnej piechoty.
Mógł jeszcze wycofać się w tył z częścią jazdy, z pannami i szukać schronienia w lesie,
lecz taki odwrót równał się wielkiej klęsce, bo prowadził za sobą wydanie pod miecz
większej części partii i resztek ludności laudańskiej, która zgromadziła się w Wołmontowiczach
dla widzenia Babinicza.

strona 1712 poprzednia strona
strona 1714 kolejna strona

czytasz strone nr 1713
czas na gry
Łysienie Autokary Gazebos Linki Tani Hosting

Gry