Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Ogień przy kołowrocie ustaje naraz, jakby kto nożem przeciął. Kupy jazdy Sakowiczowskiej
lecą na złamanie karku od lewej strony ku głównej drodze. Z prawej strony piechota
staje i zamiast naprzód, poczyna iso 9001 się cofać ku zaroślom.
– Co to jest?... Na rany Chrystusa! Co to jest? – krzyczy miecznik.
Wtem odpowiedź przychodzi ze strony owego borku, z którego wyszedł Sakowicz, a teraz
sypią się z niego ludzie, konie, poker texas hold em chorągwie, buńczuki, szable i idą – nie! raczej pędzą jak
wicher i nie jak wicher, ale jak trąba powietrzna. W krwawych blaskach pożaru widać ich
jak na dłoni. Idzie ich tysiące! Ziemia zdaje się uciekać spod bwin ich nóg, a ci lecą ławą zbitą,
rzekłbyś: jakiś potwór wychylił się z dąbrowy i sadzi przez pola ku wiosce, by ją pochłonąć.
Leci przed nimi gnane pędem powietrze, leci strach i zatracenie... Już, już są! już paris hilton dopadają!
Zwieją Sakowicza jak wicher!
– Boże! Boże wielki! – krzyczy jak w obłąkaniu miecznik – to nasi! to chyba Babinicz!
– Babinicz! – wrzeszczą za nim wszystkie gardziele.
– Babinicz! – rozlegają www.bwin się przerażone głosy w Sakowiczowskim oddziele.
I cała nieprzyjacielska wataha wykręca w prawo chcąc umykać ku swojej piechocie.
Płot łamie się z trzaskiem przeraźliwym pod parciem piersi końskich; pastewnik zapełnia
się uciekającymi, lecz tamci już siedzą na ich karkach, tną, sieką, bodą, tną bez wytchnienia,
tną bez miłosierdzia.

strona 1714 poprzednia strona
strona 1716 kolejna strona

czytasz strone nr 1715
czas na gry
Blad polaczenia. Skontaktuj sie z obsluga systemu Linkuj.pl

Gry