Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

..
Po ugaszeniu pożaru, kto żyw, począł zbierać rannych, groźni zaś wyrostkowie przebiegając
z kłonicami pobojowisko dobijali Szwedów i Sakowiczowskich grasantów.
Oleńka wnet wzięła komendę nad opatrunkiem. www.bwin Przytomna zawsze, pełna energii i siły,
nie ustała w pracy póty, póki każdy ranny nie spoczął w chacie z przewiązanymi ranami.
Po czym cała ludność poszła za jej przykładem pod krzyż, odmawiać litanię za liga włoska poległych;
przez całą noc nikt oka nie zmrużył w Wołmontowiczach, wszyscy czekali na powrót
miecznika i Babinicza krzątając się przy tym, aby zwycięzcom należyte zgotować
przyjęcie. Szły pod nóż hodowane karty tarota w lasach woły i barany; ogniska huczały aż do rana.
Anusia jedna w niczym nie mogła brać udziału, bo naprzód odjął jej siły strach, a potem
radość tak wielka, że do szału podobna. Oleńka musiała mieć i o www.bwin.pl niej staranie, a ona śmiała
się i płakała na przemian, to znów rzucała się w ramiona towarzyszce, powtarzając bez ładu
i porządku:
– A co? Kto nas ocalił, i miecznika, i partię, i całe Wołmontowicze? liga polska Przed kim Sakowicz
uciekł? Kto go pogrążył i Szwedów razem z nim?... Pan Babinicz! A co? Wiedziałam,
że przyjdzie. Przeciem do niego pisała. A on nie zapomniał! Wiedziałam, wiedziałam,
że przyjdzie. Ja to go sprowadziłam! Oleńko! Oleńko! ja szczęśliwa! Nie mówiłamże ci?
Jego nikt nie zwycięży! Jemu pan Czarniecki nie dorówna.

strona 1716 poprzednia strona
strona 1718 kolejna strona

czytasz strone nr 1717
czas na gry
Depilacja Laserowa Korepetycje Hostessy Warszawa Poznań Nawadnianie Reklamówki

Gry