Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Spodziewał
się, że wnet osoczy go szlachta kaliska, gdy jednak nikt się nie zjawiał, posłał po rotmistrza, pana
Stanisława Skrzetuskiego, zajętego sypaniem szańczyków nad rzeką.
– A gdzie to moi ludzie? kelly hazell – pytał po pierwszych powitaniach rotmistrza, którego znał od dziecka.
– Jacy, ludzie? – rzekł pan Skrzetuski.
– A pospolite ruszenie kaliskie?
Półpogardliwy, półbolesny uśmiech pojawił się na czerniawej typy bukmacherskie twarzy żołnierza.
– Jaśnie wielmożny wojewodo! – rzekł – przecie to czas strzyży owiec, a za źle umytą wełnę nie
chcą w Gdańsku płacić. Każdy teraz jegomość nad stawem przy myciu albo nad wagą stoi, słusznie
fotki mniemając, że Szwedzi nie uciekną.
– Jakże to? – odparł zafrasowany wojewoda nie masz jeszcze nikogo?
– Żywego ducha prócz piechoty łanowej... A potem żniwa bliskie. Dobry gospodarz z domu nie
wy;jeżdża konkurs w takim czasie!
– Co mi waćpan prawisz?
– A Szwedzi nie uciekną, jeno jeszcze bliżej przyjdą – powtórzył rotmistrz.
Dziobata twarz wojewody poczerwieniała nagle.
– Co mi Szwedzi!... Ale to dla mnie sonet ewa wstyd wobec innych panów będzie, gdy sam się tu jako palec
ostanę
Skrzetuski znów się uśmiechnął.
– Wasza miłość pozwoli sobie powiedzieć rzekł – że Szwedzi tu rzecz główna, a wstyd potem.
Zresztą nie będzie go, bo nie tylko kaliskiej, ale i żadnej innej szlachty jeszcze nie ma.
– Powariowali! – rzekł pan Grudziński.

strona 175 poprzednia strona
strona 177 kolejna strona

czytasz strone nr 176
czas na gry
Apartamenty Zakopane Schornstein Hotel Reservations Poker Online 0845

Gry