Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Kiedy, panieńka, mnie nie wolno... ja się boja... Mnie zakazali.
– Kto zakazał?
– Pan...
– Tak?! – rzekła panna.
Nastała chwila milczenia. Ona chodziła spiesznie po pokoju, ze ściśniętymi ustami i namarszczoną
www.bwin brwią, on śledził za nią oczyma.
Nagle stanęła przed nim.
– Czyj ty jesteś?
– A billewiczowski. Jać z Wodoktów, nie z Lubicza.
– Nie wrócisz więcej do Lubicza... tu zostaniesz. Teraz rozkazuję ci gadać wszystko, komunikatory co wiesz!
Chłop, jak stał w progu, tak rzucił się na kolana.
– Panieńka jasna, ja tam nie kcę wracać, tam sądny dzień!... To, panieńka, zbóje i zbereźniki,
tam człek dnia i godziny niepewny.
Billewiczówna zakręciła blog 27 się w miejscu, jakby strzałą ubodzona. Pobladła bardzo, ale spytała
spokojnie;
– Prawdali to, że strzelali w izbie do wizerunków?
– Jak nie strzelali! I dziewki ciągali po komnatach, i co dzień ta sama rozpusta. kody do gier We wsi płacz,
we dworze Sodoma i Gomora! Woły idą na stół, barany na stół!... Ludzie w ucisku... Stajennego
wczoraj niewinnie rozszczepili.
– I stajennego rozszczepili?...
– A jakże! A najgorzej dziewczętom się meble biurowe krzywda dzieje. Już im dworskich nie dość i po wsi łowią...
Nastała znowu chwila milczenia. Gorące rumieńce wystąpiły na twarz panny i nie znikały już
więcej.
– Kiedy się tam pana spodziewają z powrotem?...
– Oni, panieńka, nie wiedzą, jeno słyszałem, jak mówili między sobą, że trzeba jutro całej kompanii
do Upity ruszyć.

strona 1814 poprzednia strona
strona 1816 kolejna strona

czytasz strone nr 1815
czas na gry
Konta Www Reklamówki Hot Tubs Pozycjonowanie Mieszkania Wrocław

Gry