Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Dawajcie ich sam!
– W pień ich!... Zdrada najzaraźliwsza, mości panowie!... Wyrwać kąkol, bo inaczej zginiemy
wszyscy!
Wojewodowie i rotmistrze znów musieli uspokajać, ale przyszło im to jeszcze trudniej niż dnia
poprzedniego. Sami totolotek zresztą byli przekonani, że pan Rej gotów najotwarciej zdradzić ojczyznę, bo
to był człowiek zupełnie scudzoziemczony i prócz mowy nie miał w sobie nic polskiego. Uchwalono
też wysłać go z obozu, co zaraz uspokoiło nieco wzburzonych. Jednakże długo dessous jeszcze zrywały
się okrzyki:
– Dawajcie ich sam! Zdrada! zdrada!
Dziwne usposobienie zapanowało w końcu w obozie. Jedni upadli na duchu i pogrążyli się w
smutku, Ci chodzili w milczeniu błędnymi krokami wzdłuż wałów, puszczając trwożliwy nelly furtado i posępny
wzrok na równiny, którymi miał nadciągnąć nieprzyjaciel, lub udzielali sobie szepcąc coraz gorszych
nowin.
Innych opanowała szalona, desperacka jakaś wesołość i gotowość na śmierć. Wskutek tej gotowości
wyprawiano uczty i pijatyki, bwin by wesoło ostatnich dni życia użyć. Niektórzy też myśleli o
zbawieniu i czas spędzali na modlitwach. Nikt tylko w całym tym ludzkim tłumie nie myślał o
zwycięstwie, jakby ono wcale było niepodobnym, a jednak nieprzyjaciel nie miał sił przewyższających:
gry komputerowe miał więcej dział i wojska lepiej ćwiczone, i wodza, który wojnę rozumiał.
A gdy tak z jednej strony obóz polski wrzał, huczał, ucztował, wzburzał się, uciszał jak morze
wichrem smagane, gdy pospolite ruszenie sejmikowało niby w czasie elekcji króla – z drugiej strony,
po roztoczystych, zielonych łęgach nadodrzańskich, posuwały się spokojnie zastępy szwedzkie.

strona 195 poprzednia strona
strona 197 kolejna strona

czytasz strone nr 196
czas na gry
Konie Poesiaa Nieruchomości Autokary Hotels In Krakow

Gry