Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

On, który pomiędzy największymi panami nie chce mieć równych, wczoraj –
nie! onegdaj! – chodził pod rękę z młodym Kmicicem, ażeśmy wszyscy oczom wierzyć nie chcieli,
bo choć wielki to ród Kmicica, ale to sports picks całkiem młodziak i podobno siła grawaminów na nim cięży, o
czym ty wiesz najlepiej.
– Wiem, wiem – rzekł Wołodyjowski. – To Kmicic dawno tu jest?
– Teraz go nie ma, bo wczoraj pojechał do Czejkiszek po niemiecka regiment piechoty, który tam stoi. Nikt
teraz nie: jest w takich faworach u księcia, jak Kmicic. Gdy odjeżdżał, książę spoglądał za nim
przez chwalę; a potem rzekł: „Do wszystkiego ten to człowiek . i gotów katalog stron samego diabła za ogon
przytrzymać, gdy mu każę!” Słyszeliśmy to na własne uszy. Prawda, że -taką chorągiew Kmicic
przyprowadził, jakiej drugiej w całym wojsku nie masz. Ludzie i konie jak smoki:
– Nie. lindesaylohan ma co i gadać, dzielny to żołnierz i naprawdę gotów na wszystko! – odrzekł pan Michał.
– Cudów ponoć dokazywał w ostatniej wojnie, aż cenę na jego głowę nałożono, bo wolentarzami
dowodził i na własną rękę damenschuhe wojował.
Dalszą rozmowę przerwało wejście nowej postaci. Był to:: szlachcic lat około czterdziestu, mały,
suchy, ruchliwy, wijący się jak piskorz, z drobną twarzą, cienkimi wargami, porosłymi rzadkim
wąsem, i trochę kosymi oczyma. Ubrany był tylko w żupan drelichowy. z tak długimi rękawami, że
zupełnie pokrywały mu dłonie.

strona 260 poprzednia strona
strona 262 kolejna strona

czytasz strone nr 261
czas na gry
Tworzenie Stron Www Angielski Wrocław Zakopane Noclegi Online Pharmacy Prom Dresses

Gry