Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Przyjdzie żałować pierwszych czasów Chmielnickiego: – rzekł Zagłoba – bo wtedy były klęski,
ale zdrajców przynajmniej nie było.
– Takie straszne trzy wojny, gdy po prawdzie na jedną sił nam brak! – rzekł Stanisław.
– Nam nie sił brak, jeno ducha. gry Niecnotą ginie ojczyzna. Daj Bóg, abyśmy się tu czego lepszego
doczekali – mówił posępnie pan Jan.
– Nie odetchnę, aż w polu – rzekł Stanisław.
– Żeby to już prędzej tego księcia zobaczyć! – zakrzyknął Zagłoba.
Życzenia jego sprawdziły się niebawem, gwen stefani gdyż po godzanie czasu przyszedł znów pan Harasimowicz
z niższymi jeszcze ukłonami i z oznajmieniem, że książę ;pilno żąda widzieć ichmościów.
Porwali się tedy zaraz, bo już byli przybrani, i poszłi. Harasimowicz wyprowadziwszy ich z
cekhauzu poprowadził gry karciane przez dziedziniec, na którym pełno było już wojskowych i szlachty. W niektórych
miejscach rozprawiano tłumnie, widocznie nad tymi samymi nowinami, które rycerzom
przyniósł podstarości zabłudowski. Na wszystkich twarzach malował się żywy niepokój i jakieś
admiralbet oczekiwanie gorączkowe. Pojedyncze grupy oficerów i szlachty słuchały mówców, którzy, stojąc
pośrodku, gestykulowali gwałtownie. Po drodze słychać było słowa: „Wilno się pali! Wilno spalone!...
Ni śladu, ni popiołu! Warszawa wzięta!... Nieprawda, jeszcze liga włoska nie wzięta!... Szwedzi już w
Małopoisce! Sieradzanie opór dadzą!... Nie dadzą! pójdą śladem Wielkopolanów! Zdrada! Nieszczęście!
O Boże, Boże! Nie wiadomo, gdzie ręce i szablę wetknąć!”
Takie to słowa, jedne od drugich straszniejsze, odbijały się o uszy rycerzy, a oni szli przeciskając
się za Harasimowiczem z trudnością przez wojskowych i szlachtę.

strona 264 poprzednia strona
strona 266 kolejna strona

czytasz strone nr 265
czas na gry
Materac Opolskie Przewozy Autokarowe Pozycjonowanie Stron Aufnaeher

Gry