Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Książę już był także ubrany, gdy wszedł Kmicic, i właśnie szatny w towarzystwie dwóch Murzynów
wyszedł był z komnaty. Zostali sam na sam.
– Daj ci Boże zdrowie, żeś pospieszył! – rzekł książę.
– Do usług waszej książki książęcej mości.
– A chorągiew?
– Wedle rozkazu
– Pewni też to ludzie?
– W ogień, do piekła pójdą!
– To dobrze! Takich Ludzi mi potrzeba... i takich jak ty na wszystko gotowych... Ciągle to powtarzam,
www.bwin że na nikogo więcej niż na ciebie nie liczę.
– Wasza książęca mość! nie mogą się moje zasługi równać z zasługami starych żołnierzy, ale jeśli
mamy na nieprzyjaciół ojczyzny ruszyć, tedy Bóg widzi, nie pozostanę manradyna w tyle.
– Nie ujmuję ja starym zasług – rzekł książę chociaż... mogą przyjść takie pericula, tak ciężkie
terminy, że i najwierniejsi się zachwieją.
– Niech ten zginie marnie, kto od osoby waszej książęcej mości www.bwin w niebezpieczeństwie odstąpi!
Książę spojrzał bystro w twarz Kmicica.
– A ty... nie odstąpisz?...
Młody rycerz zapłonął.
– Wasza książęca mość!...
– Co chcesz mówić?
– Wyspowiadałem się waszej książęcej suczki mości ze wszystkich grzechów moich, i taka ich kupa, że
jeno ojcowskiemu sercu waszej książęcej mości zawdzięczam przebaczenie... Ale w tych wszystkich
grzechach jednego nie masz: niewdzięczności.
– Ani wiarołomstwa... Wyspowiadałeś się przede mną jak przed ojcem, a jam ci nie tylko jak ojciec
przebaczył, alem cię pokochał jak syna.

strona 289 poprzednia strona
strona 291 kolejna strona

czytasz strone nr 290
czas na gry
Torebki Tooth Whitening Kraków Nieruchomości Kurtyny Powietrzne Domy Szkieletowe

Gry