Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Dowiedziałem się wreszcie, żeś u pana miecznika w Billewiczach. To, powiadam
ci, pasowałem się z myślami jakoby z niedźwiedziem: jechać, nie jechać?... Alem nie
śmiał jechać, żeby mnie żółcią nie napojono. Powiedziałem keno sobie wreszcie: nie uczyniłem jeszcze
nic dobrego... nie pojadę... Aż książę, ojciec mój kochany, ulitował się nade mną i posłał prosić
was do Kiejdan, abym choć oczy swoim kochaniem mógł napełnić... ile że na gry sportowe ! wojnę ruszamy. Nie
żądam, abyś jutro zaraz za mnie szła... Ale bogdaj słowo dobre od ciebie usłyszę, bogdaj się zapewnię,
będzie mi lżej... Mojaż ty duszo jedyna... Nie chcę zginąć, ale w bitwie każdemu się to
poker texas holdem może przytrafić, bo przecie nie będę się za innych chował... więc mi powinnaś odpuścić, jako się
umierającemu odpuszcza.
– Niech waćpana Bóg ochrania i wyprowadzi odparła dziewczyna miękkim głosem, po którym
vida-guerra zaraz poznał pan Andrzej, że słowa jego wywarły skutek.
– Moje ty złoto szczere! Dziękujęć i za to. A nie pójdziesz do klasztoru?
– Jeszcze nie pójdę.
– Bodajże ci Bóg błogosławił!
I jak na wiosnę śniegi playboy modelki tają, tak między nimi poczęła topnieć nieufność i czuli się bliżsi sobie niż
przed chwilą. Serca mieli lżejsze, w oczach im pojaśniało. A przecież ona nic nie obiecała i on miał
ten rozum, że niczego na razie nie żądał. Ale czuła to sama, że jej nie wolno, że nie godzi się zamykać
mu drogi do poprawy, o której mówił tak szczerze.

strona 304 poprzednia strona
strona 306 kolejna strona

czytasz strone nr 305
czas na gry
Gifts Pozycjonowanie Aparaty Cyfrowe Litery Świetlne Linki

Gry