Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Nagle zwrócił się do Billewiczówny i wyciągnął do niej ręce:
– Oleńka!... Oleńka!... – powtórzył z jękiem żałosnym, jak dziecko, które krzywda spotyka.
Lecz ona cofnęła się ze wstrętem w twarzy i zgrozą. www.admiralbet – Precz... zdrajco! – odpowiedziała dobitnie.
W tej chwili Ganchof skomenderował: „Naprzód!” – i oddział Szkotów otaczający więźniów ruszył
ku drzwiom.
Kmicic począł iść za nimi jak nieprzytomny, nie wiedząc, bwin dokąd i po co idzie.
Uczta była skończona...

KONIEC ROZDZIAŁU


ROZDZIAŁ XIV
Tej samej jeszcze nocy książę długo naradzał się z panem Korfem, wojewodą wendeńskim, poker i z
posłami szwedzkimi. Rezultat ogłoszenia umowy zawiódł jego oczekiwania i odsłonił mu groźną
przyszłość. Umyślnie chciał książę, by promulgacja nastąpiła w czasie uczty, gdy umysły są podniecone,
ochocze zaklady bukmacherskie i do wszelkiej zgody skłonne. Spodziewał się w każdym .razie oporu, ale liczył i
na stronników, tymczasem energia protestu przeszła jego oczekiwania. Prócz kilkudziesięciu
szlachty kalwinów i garści oficerów totalizator sportowy obcego pochodzenia, którzy, jako cudzoziemcy, nie mogli
mieć w tej sprawie głosu – wszyscy oświadczyli się przeciw układowi z Karolem Gustawem, a
raczej z feldmarszałkiem jego i szwagrem, Pontusem de la Gardie, zawartemu.
Książę kazał wprawdzie aresztować oporną starszyznę wojskową, ale cóż z tego? Co na to rzekną
chorągwie komputowe?.

strona 318 poprzednia strona
strona 320 kolejna strona

czytasz strone nr 319
czas na gry
Printer Cartridges Blues Webasto Rusztowania Kursy Komputerowe

Gry