Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Rozumiesz?
Kmicic zmieszał się.
– On tego uczynić nie zechce... Z wielką furią Kiejdany opuścił.
– Spodziewam się, że go furia już opuściła; w każdym razie weźmiesz ludzi ze sobą i jeżeli nie
zechcą po dobrej kody woli tu przybyć, to ich wsadzisz w kolaskę, otoczysz dragonami i przywieziesz.
Szlachcic miękki był jak wosk; gdym z nim gadał, płonił się jak panna i kłaniał do ziemi; ale i on
zląkł się imienia szwedzkiego jak sonnet ewa diabeł święconej wody i odjechał. Potrzebuję go tu mieć i dla
siebie, i dla ciebie. Mam nadzieję, że jeszcze ulepię z tego wosku taką świecę, jaką zechcę, i komu
zechcę, ją zapalę. Tym lepiej będzie, jeśli się tak meble kuchenne stanie... Ale jeśli nie, tedy będę miał zakładnika.
Billewiczowie dużo mogą na Żmudzi, bo prawie ze wszystką szlachtą spokrewnieni. Gdy jednego,
i to najstarszego, dostanę w ręce, inni dwa
I razy pomyślą, nim betandwin coś przeciw mnie przedsięwezmą. A przecie to za nimi i za tą twoją dziewczyną
stoi całe mrowie laudańskie, które gdyby poszło do obozu pana wojewody witebskiego,
pewnie by ich z otwartymi rękoma przyjął... Ważna Apuestas gratis to jest rzecz, tak ważna, że się namyślam, czy
nie od Billewiczów poczynać.
– W chorągwi Wołodyjowskiego sami laudańscy ludzie.
– Opiekunowie twojej dziewki. Kiedy tak, pocznijże od tego, by ją tu sprowadzić. Tylko że słuchaj:
ja podejmuję się pana miecznika na naszą wiarę nawrócić, ale dziewkę to sobie już ty sam
kaptuj, jak umiesz.

strona 354 poprzednia strona
strona 356 kolejna strona

czytasz strone nr 355
czas na gry
Rekreacja Deweloperzy Zielona Góra Centrum Odtwarzaczy Mp4 Domy Szkieletowe Torty

Gry