Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Na ulicy płomień oświecał większe i mniejsze gromadki ludzi poruszające
się szybko w różne strony. Krzyk ludzki mieszał się z odgłosem dzwonów ukrytego wśród
drzew kościoła, z rykiem bydła, ze szczekaniem liga hiszpańska psów i rzadkimi wystrzałami z broni palnej.
Podjechawszy bliżej żołnierze pana Wołodyjowskiego ujrzeli rajtarów przybranych w koliste
kapelusze, ale niezbyt wielu. Niektórzy ucierali się z gromadami chłopów darmowy content zbrojnych w cepy i widły,
strzelając do nich z pistoletów i wypierając za chałupy, na ogrody; inni wypędzali na drogę
rapierami woły, krowy i owce. Inni, których zaledwie można było rozeznać wśród całych kłębów
www.bwin pierza, poobwieszali się ptactwem domowym, trzepocącym jeszcze skrzydłami w przedśmiertnych
podrygach. Kilkunastu trzymało konie, każdy po dwa lub trzy, należące do towarzyszów zajętych
widocznie rabunkiem kelly hazell chałup.
Droga do wsi schodziła nieco z góry, wśród brzezinowego lasku, tak że laudańscy, sami nie będąc
widziani, widzieli jakoby obraz, przedstawiający najście wsi przez nieprzyjaciela, oświecony
pożarem, damenschuhe w którego blaskach dokładnie można było odróżni obcych żołnierzy, wieśniaków, niewiasty
ciągnione przez rajtarów i broniących się bezładnymi kupami mężów. Wszystko to poruszało
się gwałtownie, na kształt lalek w jasełkach, krzycząc, klnąc, lamentując.
Pożar nad wioską trząsł całą grzywą płomienia i huczał coraz straszliwiej.

strona 399 poprzednia strona
strona 401 kolejna strona

czytasz strone nr 400
czas na gry
Kalendarze Reklamowe Gazebos Promocja Stron Regały Pozycjonowanie

Gry