Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Wykręcał się
więc pan Michał, jak umiał, a świetnie umiał, albowiem niemal od dziecinnych lat wezwyczaił się
do wojen z Tatarami i Kozakami. Sławnym go też uczyniły niegdyś w wojsku Jeremiego owe pochody
konkursy przed czambuła_ mi, podjazdy, niespodziane napady, błyskawicowe zwroty, w których nad
innymi oficerami celował.
Obecnie zamknięty między Upitą i Rogowem z jednej strony a Niewiaźą z drugiej, kluczył na
pewne typy przestrzeni kilku mil unikając ciągle bitwy, męcząc radziwiłłowskie chorągwie, a nawet skubiąc je
po trosze, jak wilk przez ogary ścigany, który nieraz w pobliżu strzelców się przemknie, a gdy psy
zbyt mirc blisko go nacierają, to się odwróci i błyśnie białymi kłami.
Lecz gdy jazda Kmicicowa nadeszła, hetman zatkał nią najciaśniejsze szczeliny i sam pojechał
pilnować, by dwa skrzydła niewodu zeszły się ze sobą.
pewniaki !! Było to pod Niewiażą.
Pułki Mieleszki, Ganchofa i dwie chorągwie jazdy pod wodzą samego księcia utworzyły jakoby
łuk, którego cięciwą była rzeka. Pan Wołodyjowski ze swoim pułkiem był w środku łuku. Miał
bwin wprawdzie przed sobą jedyną przeprawę, jaka wiodła przez bagnistą rzekę, ale właśnie z drugiej
strony przeprawy stały dwa regimenty szkockie i dwieście radziwiłłowskicli Kozaków oraz sześć
polowych armatek wykierowanych w ten sposób, że nawet pojedynczy człowiek nie zdołałby się
pod ich ogniem przeprawić na drugą stronę.

strona 419 poprzednia strona
strona 421 kolejna strona

czytasz strone nr 420
czas na gry
Online Bingo Projekty Domów Online Bingo Łysienie Aparaty Cyfrowe

Gry