Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Żarła go pycha,
gryzło sumienie, gryzł opór niespodziany kraju i wojska; przerażała go niepewność przyszłości,
groźba ruiny. Targał się, szarpał, noce spędzał bezsennie, zapadał na zdro– wiu. Oczy mu wpadły,
wychudł; angielska twarz, dawniej czerwona, stała się sinawa, a z każdą niemal godziną przybywało mu
srebrnych nici w wąsach i czuprynie. Słowem, żył w męce i giął się pod brzemieniem.
Ganchof śledził go oczyma, chodzącego wciąż po komnacie; bet and win miał jeszcze trochę nadziei, że
książę namyśli się i jego wyśle.
Ale książę zatrzymał się nagle i uderzył dłonią w czoło.
– Dwie chorągwie jazdy na koń natychmiast! Ja sam poprowadzę.
Ganchof spojrzał nań ze zdziwieniem.
Guide to betting – Ekspedycja? – pytał mimo woli.
– Ruszaj! – rzekł książę. – Daj Bóg, by nie było za późno.

KONIEC ROZDZIAŁU




ROZDZIAŁ XX
Kmicic ukończywszy szańczyki i ubezpieczywszy włoska od niespodziewanego napadu Kiejdany nie
mógł już dłużej odkładać wyprawy do Billewicz po pana miecznika rosieńskiego i Oleńkę, zwłaszcza
że i rozkaz książęcy brzmiał wyraźnie, aby ich do Kiejdan sprowadzić. Ale niesporo gry kody jednak
było panu Andrzejowi, i gdy wreszcie wyruszył na czele pięćdziesięciu dragonów, ogarnął go taki
niepokój, jakby na straconą strażę jechał. Czuł, że tam nie będzie wdzięcznie przyjęty, a drżał
przed myślą, że szlachcic może się zechce opierać nawet i zbrojną ręką i że w takim razie trzeba
będzie użyć siły.

strona 424 poprzednia strona
strona 426 kolejna strona

czytasz strone nr 425
czas na gry
Deratyzacja Agencja Hostess Katalog Naklejki Biżuteria, Jubiler Korale

Gry