Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Proszę! Proszę!...
– Napiję się z waszmość panem! – rzekł dość szorstko Kmicic.
Pan Dowgird i Chudzyński poczęli sapać biorąc odpowiedź za pogardę dla siebie, ale nie chcieli
w przyjacielskim domu kłótni gry rpg zaraz od początku za– czynać i to jeszcze z zawadiaką mającym
straszną stawę na całej Żmudzi. Jednakże jątrzyło ich to lekceważenie.
Tymczasem pan miecznik zaklaskał w dłonie na pachołka i kazał mu podać czwartą meble kuchenne szklenicę,
następnie nalał ją, podniósł swoją do ust i rzekł:
– W ręce waszmości... Rad waćpana widzę w domu moim.
– Rad bym szczerze, by tak było!
– Gość gościem... – odrzekł sentencjonalnie pan miecznik.
www.sportingbet.com Po chwili, poczuwając się widocznie jako gospodarz do obowiązku podtrzymania rozmowy,
spytał:
– A co słychać w Kiejdanach? Jakże zdrowie pana hetmana?
– Nietęgie, panie mieczniku dobrodzieju – odpo– wiedział Kmicic – i w tych niespokojnych
czasach nie może inaczej być... Siła zmartwień i zgryzot ma książę.
– A wierzym! – rzekł pan Chudzyński.
Kmicic popatrzył na niego przez chwilę, po czym zwrócił się znów do miecznika i tak dalej
mówił:
– Książę, mając auxilia przyrzeczone od najjaśniejszego króla szwedzkiego, spodziewał się nie
mieszkając na nieprzyjaciela pod Wilno ruszyć i popioły tamtejsze jeszcze nie ostygłe pomścić.
Toż waszmości musi być wiadomo, że dziś Wilna w Wilnie trzeba szukać, bo się siedemnaście dni
paliło.

strona 429 poprzednia strona
strona 431 kolejna strona

czytasz strone nr 430
czas na gry
Rowery Torebki Łożyska Poznań Online Poker Puma

Gry