Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Nie może być! – rzekł Kmicic.
– Chcesz wykupu?
– Nie chcę.
– Po cóżeś, u diabła, mnie porwał? Nie rozumiem!
– Siła by gadać! Dowiesz się wasza książęca mość później.
– A co mamy robić przez drogę, jeśli nie gadać? apuestas Przyznaj się, kawalerze, do jednej rzeczy: żeś
mnie porwał w chwili cholery i desperacji... i teraz sam dobrze nie wiesz, co ze mną czynić.
– To moja rzecz! – odpowiedział Kmicic – a czy nie wiem, co czynić, pokaże się niebawem.
Niecierpliwość odbiła się na twarzy księcia Bogusława.
– Niezbyt rozmownyś, panie chorąży orszański rzekł – ale odpowiedz mi przynajmniej szczerze
na jedno pytanie: żaliś już jechał do mnie na Podlasie z gotowy m zamiarem targnięcia kelley hazel się na moją
osobę czyli też później, w ostatniej chwili, przyszło ci to do głowy.
– Na to mogę szczerze waszej książęcej mości odpowiedzieć, bo i mnie samego w gębę pali,
abym wam powiedział, dlaczego porzuciłem waszą stronę titan poker i pókim żyw, póki mi tchu w gardzieli
stanie, więcej do niej nie wrócę. Książę wojewoda wileński mnie zwiódł i naprzód na to mnie wyciągnął,
żem mu na krucyfiksie zaprzysiągł, jako go nie opuszczę do śmierci...
– A to pięknie managery sportowe dotrzymujesz... Nie ma co mówić!... – Tak jest! – zawołał gwałtownie Kmicic. –
Jeślim duszę stracił, jeśli muszę być potępiony, to przez was... Ale miłosierdziu boskiemu się oddaję...
i wolę duszę stracić, wolę gorzeć wiekuiście niż dłużej grzeszyć świadomie i dobrowolnie,
niż dłużej służyć wiedząc, że grzechowi i zdradzie służę.

strona 549 poprzednia strona
strona 551 kolejna strona

czytasz strone nr 550
czas na gry
Ozonomatic Krakow Hotel Bielizna Wymiana Linków Agencja Reklamowa

Gry