Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Rozpłakał się aż Rzędzian na widok dawnego pana,
któremu tyle lat służąc wiernie, tyle przygód razem z nim przebył i fortuny się w końcu dorobił.
Nie wstydząc się więc dawnej służby począł po rękach pana Jana całować i powtarzać z
rozrzewnieniem:
hazard – Mój jegomość... mój jegomość... W jakich to czasach my się znów spotykamy!...
Jęli tedy razem wszyscy na czasy narzekać – wreszcie pan Zagłoba rzekł:
– Ale ty, Rzędzian, zawsze u fortuny za pazuchą siedzisz i jako widzę, na pana wyszedłeś.
Pamiętasz, juegos de futbol azalim ci nie prorokował, że jeżeli cię nie powieszą, to będzie z ciebie pociecha!...
Cóż się teraz z tobą dzieje?
– Mój jegomość, za co mnie mieli wieszać, kiedy ja ani przeciw Bogu, ani przeciw prawu nic
nie uczynił. Służyłem wiernie, a jeżelim słowa piosenek kogo zdradził, to chyba nieprzyjaciół, co sobie jeszcze
za zasługę poczytuję. A żem tu i ówdzie jakiego hultaja fortelem starł, jako to z rebelizantów
albo onę czarownicę – pamięta jegomość? – to też nie grzech, a choćby był grzech, to jegomościn,
poker texas holdem nie mój, bom ja się właśnie od jegomości fortelów wyuczył.
– O, nie może być!... Patrzajcie go! – rzekł pan Zagłoba. – Jeżeli chcesz, bym ja za twoje
grzechy po śmierci wył, to mi za życia fructa ich oddaj. Samże używasz onych wszystkich bogactw,
liga mistrzów któreś między Kozakami zebrał, i samegoć za to w piekle na skwarki przetopią!
– Bóg łaskaw, mój jegomość, chociaż to jest nieprawda, żebym sam używał, bo ja naprzód
złych sąsiadów ze szczętem sprocesowałem i rodzicieli opatrzyłem, którzy teraz spokojnie w
Rzędzianach siedzą, żadnej dyferencji już nie mając, bo Jaworscy z torbami poszli, a ja się opodal
dorabiam, jak mogę.

strona 634 poprzednia strona
strona 636 kolejna strona

czytasz strone nr 635
czas na gry
Pozycjonowanie Stron Sklepy Internetowe Darmowa reklama Nagrzewnice Wodne Usuwanie Cellulitu

Gry