Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Janie! – rzekł – a może by podesłać jeszcze Wołodyjowskiemu z garść ludzi?
– Daj ojciec pokój – odpowiedział Skrzetuski. – Wołodyjowskiemu na taką wyprawę iść, to to
samo, co zjeść miskę jajecznicy. Boże dywan miły, toż on całe życie nic innego nie robił.
– Ba! a jeśli go za wielka siła opadnie?... Nec Hercules contra plures.
– Co tu o takim żołnierzu gadać. Spenetruje on wszystko dobrze, zanim uderzy, a jeśli tam
gry rpg siła za wielka, to urwie, co będzie mógł, i wróci albo sam przyśle o posiłki. Możesz ojciec spać
spokojnie.
– Aha! wiedziałem też, kogo wysyłam, ale to ci mówię, że musiał mi ten pan Michał czegoś
zadać, iso 9001 taką mam do niego słabość. Prócz nieboszczyka pana Podbipięty i ciebie nikogom tak nie
miłował... Nie może być inaczej, tylko mi ów chłystek czegoś zadał.
Upłynęło trzy dni.
Do obozu zwożono ciągle prowianty, vidaguerra ochotnicy także nadciągali, ale o panu Michale nie było
słychu. Niepokój Zagłoby wzrastał i mimo przedstawień Skrzetuskiego, że żadną miarą nie mógł
jeszcze Wołodyjowski spod Wołkawyska wrócić, wyprawił pan Zagłoba bwin sto koni petyhorskich
Kmicica po wiadomości.
Ale podjazd wyszedł i znowu upłynęło dwa dni bez wieści.
Aż siódmego dnia dopiero o szarym, mglistym zmierzchu pachołcy, wyprawieni po potrawy
do Bobrownik, przyjechali bardzo spiesznie na powrót do obozu z doniesieniem, że widzieli jakieś
wojsko wychodzące z lasów za Bobrownikami.

strona 669 poprzednia strona
strona 671 kolejna strona

czytasz strone nr 670
czas na gry
Pozycjonowanie Stron Kalendarze Trójdzielne Bingo Narzędzia Seo Log Cabins

Gry