Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

..
Tu Miller uderzył pięścią w stół, bo go gniew niepohamowany pochwycił, tym okrutniejszy,
że bezsilny.
Po chwili zakrzyknął:
– A co jego królewska mość powie, gdy go wieść o tej stracie dojdzie?!...
betfair ! Po chwili znów:
– A co my poczniem?... Zębami tej skały nie zgryziem! Bogdaj zaraza tych zabiła, którzy
mnie pod tę twierdzę namawiali!...
To rzekłszy porwał puchar kryształowy i w uniesieniu grzmotnął maszyny losowe nim o podłogę, aż kryształ
rozbił się na proch.
Oficerowie milczeli. Nieprzystojne uniesienie jenerała, właściwsze chłopu niż wojownikowi
tak wysoką piastującemu godność, zraziło doń serca i skwasiło do katalog stron reszty humory.
– Radźcie, panowie! – zakrzyknął Miller.
– Radzić można tylko spokojnie – odparł książę Heski.
Miller począł sapać i wyparskiwać gniew nozdrzami. Po niejakim czasie uspokoił się i wodząc
optimization oczyma po obecnych, jakby zachęcając ich wzrokiem, rzekł:
– Przepraszam waszmościów, ale gniew mój nie dziwota. Nie będę wspominał tych miast,
którem, objąwszy komendę po Torstensonie, zdobył, bo nie chcę fotki wobec teraźniejszej klęski
dawną fortuną się chlubić. Wszystko to, co się pod tą twierdzą dzieje, ludzki rozum po prostu
przechodzi. Jednakże radzić trzeba... Po to waćpanów wezwałem. Obradujcie więc... i co większością
na radzie postanowimy, to spełnię.
– Niech wasza dostojność da nam przedmiot do obrady – rzekł książę Heski.

strona 929 poprzednia strona
strona 931 kolejna strona

czytasz strone nr 930
czas na gry
Hotel Helsinki Prom Dresses Nieruchomości Kraków Wizytówki Katalog

Gry