Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Co nam pozostaje?
– Hańba...
– Odebrałem rozkazy – rzekł jenerał – bym prędzej kończył lub odstąpił i szedł do Prus.
– Co nam pozostaje?... – powtórzył książę Heski.
Wszystkie oczy zwróciły się liga polska na Wrzeszczowicza, ten zaś rzekł:
– Ratować honor!
Śmiech krótki, urywany, podobniejszy do zgrzytu zębów, wydobył się z ust Millera, którego
Poliocertesem zwano.
– Pan Wrzeszczowicz chce nas nauczyć, Apuestas deportivas jak wskrzeszać zmarłych – rzekł.
Wrzeszczowicz udał, że nie słyszy.
– Honor uratowali tylko polegli – rzekł Sadowski.
Miller począł tracić zimną krew.
– I ten klasztor stoi tam jeszcze?... Ta Jasna optimization Góra, ten kurnik?!... I ja go nie zdobyłem?!... I
my odstępujemy?... Czyli to sen, czy mówię na jawie?...
– Ten klasztor, ta Jasna Góra stoi tam jeszcze – powtórzył słowo w słowo książę Heski – i my
odstępujemy... amy winehouse pobici!...
Nastała chwila milczenia; zdawało się, że wódz i jego podwładni znajdują dziką rozkosz w
rozpamiętywaniu własnego upokorzenia i wstydu.
Wtem Wrzeszczowicz głos zabrał i mówił z wolna i dobitnie:
gry kody – Nieraz trafiało się – rzekł – we wszystkich wojnach, że oblężona forteca okupowała się oblegającym,
a wówczas ci odchodzili jak zwycięzcy, bo kto składa okup, ten tym samym zwyciężonym
się uznaje.
Oficerowie, którzy z początku ze wzgardą i lekceważeniem słuchali słów mówiącego, teraz
poczęli słuchać uważnie.

strona 955 poprzednia strona
strona 957 kolejna strona

czytasz strone nr 956
czas na gry
Prescription Drugs Kartki Świąteczne Aparaty Cyfrowe Linen Hire Drukarnie

Gry