Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

..
– Nic więcej? – spytał ktoś z tłumu.
– Nic więcej – odpowiedział jak echo jenerał.
Nastała chwila milczenia, przerywana tylko głośnymi oddechami, czasem też rozległ się
zgrzyt zębów, czasem trzaśnięcie rapierem.
irc – Panie Wrzeszczowicz! – rzekł wreszcie Miller strasznym i złowrogim głosem.
– Nie ma go już! – odpowiedział jeden z oficerów.
I znów nastało milczenie.
Natomiast w nocy zapanował ruch w całym obozie. Ledwie światła free bet dzienne zagasły, słychać
było głosy komendy, przebieganie znacznych oddziałów jazdy, odgłos regularnych kroków piechoty,
rżenie koni, skrzyp wozów, głuchy turkot dział, zgrzytanie żelastwa, dźwięk łańcuchów,
szum, gwar teksty piosenek i wrzenie.
– Czy nowy szturm na jutro? – mówili strażnicy przy bramach.
Lecz nie mogli nic widzieć, bo z wieczora niebo zawlokło się chmurami i począł padać śnieg
obfity.
Gęste jego płaty przesłaniały świat. Około stare gry strategiczne piątej w nocy wszystkie odgłosy ucichły, lecz
śnieg padał coraz gęstszy. Na murach i blankach wież tworzył nowe mury, nowe blanki. Pokrył
cały klasztor i kościół, jakby go chciał ukryć przed wzrokiem najezdników, otulić teksty piosenek i osłonić przed
ognistymi pociskami.
Na koniec poczęło szarzeć i dzwonek ozwał się już na jutrznię, gdy żołnierze strażujący przy
południowej bramie usłyszeli parskanie konia.
Przed bramą stał chłop, cały zasypany śniegiem; za nim widać było na wjazdowej drodze niskie,
małe sanki drewniane, zaprzężone w chudą i poszerszeniałą szkapę.

strona 959 poprzednia strona
strona 961 kolejna strona

czytasz strone nr 960
czas na gry
Bingo Online Łóżka Do Masażu Hotele Flyer Printing Odzież Używana

Gry