Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

Słuchali go w zdumieniu król i dygnitarze.
Ksiądz pospiesznie wszystko nuncjuszowi tłumaczył, inni panowie za głowy się chwytali, inni
modlili się lub bili w piersi.
Wreszcie, gdy Kmicic doszedł do ostatnich katalog stron szturmów, gdy począł opowiadać, jak Miller
sprowadził ciężkie działa z Krakowa, a między nimi taką kolubrynę, której nie tylko częstochowskie,
ale żadne w świecie mury oprzeć się nie mogły – cisza uczyniła się jak reguły pokera makiem siał i
wszystkie oczy spoczęły na jego ustach.
Lecz Kmicic urwał nagle i począł oddychać szybko; jasne rumieńce wystąpiły mu na twarz,
zmarszczył brwi, podniósł głowę i rzekł hardo:
– Teraz muszę mówić bwin o sobie, choć wolałbym milczeć... A jeżeli coś powiem, co na pochwałę
wypadnie, Bóg mi świadek, nie uczynię tego dla nagród, bo ich nie potrzebuję, gdyż
największa nagroda dla mnie za majestat krew przelać...
typy – Mów śmiele, wierzym ci! – rzekł król. – Cóż owa kolubryna?...
– Tę kolubrynę... ja, wykradłszy się w nocy z fortecy, prochami w drzazgi rozsadziłem!
– Na miły Bóg! – zakrzyknął król.
Lecz po tym wykrzykniku lindesey lohan nastała cisza, takie zdumienie ogarnęło słuchających. Wszyscy patrzyli
jak w tęczę w junaka, który stał z iskrzącymi się oczyma, z rumieńcem na twarzy i z hardo
podniesioną głową. A tyle w nim było w tej chwili jakiejś grozy i dzikiego męstwa, że każdemu
przyszło mimo woli na myśl, iż taki człowiek mógł na podobny uczynek się zdobyć.

strona 984 poprzednia strona
strona 986 kolejna strona

czytasz strone nr 985
czas na gry
Logistyka Jastrzębia Góra Hotell Istanbul Schornstein Hotel Krakow

Gry