Gry - Henryk Sienkiewicz - "Potop"

– Oni tam wszyscy sobie
na Litwie krewni, jako zresztą i u nas.
Na to pan Tyzenhauz:
– Miłościwy panie! Niech mnie Bóg broni, żebym chciał co złego o tym szlachcicu mówić –
ale... nie trzeba jeszcze zbytecznie broń ufać... Że służył w Częstochowie, to pewno; bok ma spalony,
czego by w żadnym razie mnisi nie uczynili, bo oni jako słudzy boży wszelką klemencję nawet
dla jeńców i zdrajców mieć muszą, ale jedno mi wciąż po głowie Apuestas gratis chodzi i ufność do niego psuje...
Owo ja go kiedyś na Litwie spotkałem... wyrostkiem jeszcze, na sejmiku czy na kuligu... nie
pomnę...
– I co z tego? – rzekł król.
– I on... ciągle mi się widzi... że nie poker nazywał się Babinicz.
– Nie powiadaj byle czego! – rzekł król – młody jesteś i nieuważny, w głowie łacno ci się
mogło pomieszać. Babinicz czy nie Babinicz, czemu ja jemu nie mam ufać? Szczerość i prawdę
ma znane nago na gębie wypisane, a serce widać złote. Sobie bym chyba nie ufał, gdybym takiemu żołnierzowi
nie miał ufać, któren krew za nas i ojczyznę przelewał.
– Więcej on na ufność zasługuje aniżeli list księcia Bogusława bamba poker – rzekła nagle królowa – i polecam
to uwadze waszych dostojności, że w tym liście może nie być i słowa prawdy. Siła mogło
zależeć Radziwiłłom birżańskim, żebyśmy zgoła na duchu upadli, a łacno przypuścić, że książę
Bogusław chciał przy tym jakowego wroga swego pogrążyć i sobie furtkę otwartą w razie odmiany
fortuny zostawić.

strona 994 poprzednia strona
strona 996 kolejna strona

czytasz strone nr 995
czas na gry
Filing Cabinets Hotell Budapest 0800 Szkolenia Łódź Hotel Londen

Gry